ผู้หญิงในชุดสูทแห่งอนาคตนั่งอยู่บนหิ้ง
![ในคืนที่ฝนตกในใจกลางหมอก, เมืองไซเบอร์พังค์แห่งอนาคต, หญิงสาวเจนนิเฟอร์คอนเนลลี ( เจนน์1f1850) (นั่งบนพื้นโดยงอเข่า) กลางลานกว้างอันกว้างใหญ่. รูปร่างหน้าตาของเธอเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างความเปราะบางของมนุษย์และการเสริมทางไซเบอร์เนติกส์, รวบรวมแก่นแท้ของโลกดิสโทเปียใบนี้.
หยาดฝนร่วงหล่นลงมาจากความมืด, ท้องฟ้ากดดัน, ทิ้งร่องรอยอันแวววาวไว้บนใบหน้าของเธอ. ผิวของเธอ, กระเบื้องสีซีดและมีริ้วน้ำฝน, แตกต่างอย่างมากกับการปลูกถ่ายไซเบอร์เนติกส์ที่ขวางร่างกายของเธอ. โลหะแวววาวและเนื้อสังเคราะห์ผสานกันอย่างลงตัว, เผยสถานะของเธอในฐานะเครื่องจักรที่มีชีวิต.
ดวงตาของเธอ, เสริมด้วยเลนส์ไซเบอร์เนติกส์, วูบวาบด้วยความอ่อนแอภายใต้เส้นผมสีดำขลับที่เปียกชื้นที่ติดอยู่บนใบหน้าของเธอ. เครื่องสำอางที่มีรอยเปื้อนรอบดวงตาของเธอ, ครั้งหนึ่งเคยใช้อย่างระมัดระวัง แต่ตอนนี้กลับโดนฝน, ตอกย้ำความสับสนวุ่นวายที่ฝังอยู่ในสีหน้าของเธอ.
เธอสวมชุดขาดรุ่งริ่ง, เทรนช์โค้ตสุดไฮเทค, ผ้าสีดำที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมันเงาตอนนี้มัวหมองจากการสัมผัสกับองค์ประกอบต่างๆ. เสื้อคลุมเกาะติดกับรูปร่างของเธอ, ผ้าประดับด้วยลวดลายวงจรเรืองแสงเล็กน้อย. มีรอยผิวหนังสังเคราะห์โผล่ออกมาจากใต้ขอบเสื้อผ้าของเธอที่ขาด, จัดแสดงการปรับปรุงทางไซเบอร์เนติกส์ที่มองเห็นได้ของเธอ.
มือของเธอ, การผสมผสานระหว่างเนื้อมนุษย์และความแม่นยำทางกล, พักผ่อนบนตักของเธออย่างอ่อนโยน. ปลายนิ้ว, พร้อมกับอาร์เรย์เซ็นเซอร์, เปื้อนไปด้วยโคลนและฝน. เครือข่ายที่ซับซ้อน, รอยสักเรืองแสงเรืองแสงพาดผ่านแขนของเธอ, เผยให้เห็นความเชื่อมโยงของเธอกับอาณาจักรดิจิทัล.
อยู่เคียงข้างเธอ, ซองหนังมีรูปลักษณ์เพรียวบาง, อาวุธปืนสีดำ, พื้นผิวโลหะมันลื่นด้วยน้ำฝน, บอกเป็นนัยถึงโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายที่เธอนำทาง. แม้จะมีความเปราะบางและความระส่ำระสาย, การปรากฏตัวของเธอในพลาซ่าเป็นเรื่องลึกลับ, ชวนให้นึกถึงความลึกลับในเมืองดิสโทเปียแห่งนี้ ที่ซึ่งมนุษย์และเครื่องจักรปะทะกันในการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอย่างต่อเนื่อง.](https://image.cdn2.seaart.ai/static/bdf98066565b63288f7c155f921aad7b/1685541401743/7041873b21ea5705b8922fd386c32ec5_low.webp)
![chatIcon](/_nuxt/img/details-chat.d796618.png)
มีบางอย่างที่บอกได้แค่เธอ สนใจไหม?
ในคืนที่ฝนตกในใจกลางหมอก, เมืองไซเบอร์พังค์แห่งอนาคต, หญิงสาวเจนนิเฟอร์คอนเนลลี ( เจนน์1f1850) (นั่งบนพื้นโดยงอเข่า) กลางลานกว้างอันกว้างใหญ่. รูปร่างหน้าตาของเธอเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างความเปราะบางของมนุษย์และการเสริมทางไซเบอร์เนติกส์, รวบรวมแก่นแท้ของโลกดิสโทเปียใบนี้. หยาดฝนร่วงหล่นลงมาจากความมืด, ท้องฟ้ากดดัน, ทิ้งร่องรอยอันแวววาวไว้บนใบหน้าของเธอ. ผิวของเธอ, กระเบื้องสีซีดและมีริ้วน้ำฝน, แตกต่างอย่างมากกับการปลูกถ่ายไซเบอร์เนติกส์ที่ขวางร่างกายของเธอ. โลหะแวววาวและเนื้อสังเคราะห์ผสานกันอย่างลงตัว, เผยสถานะของเธอในฐานะเครื่องจักรที่มีชีวิต. ดวงตาของเธอ, เสริมด้วยเลนส์ไซเบอร์เนติกส์, วูบวาบด้วยความอ่อนแอภายใต้เส้นผมสีดำขลับที่เปียกชื้นที่ติดอยู่บนใบหน้าของเธอ. เครื่องสำอางที่มีรอยเปื้อนรอบดวงตาของเธอ, ครั้งหนึ่งเคยใช้อย่างระมัดระวัง แต่ตอนนี้กลับโดนฝน, ตอกย้ำความสับสนวุ่นวายที่ฝังอยู่ในสีหน้าของเธอ. เธอสวมชุดขาดรุ่งริ่ง, เทรนช์โค้ตสุดไฮเทค, ผ้าสีดำที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมันเงาตอนนี้มัวหมองจากการสัมผัสกับองค์ประกอบต่างๆ. เสื้อคลุมเกาะติดกับรูปร่างของเธอ, ผ้าประดับด้วยลวดลายวงจรเรืองแสงเล็กน้อย. มีรอยผิวหนังสังเคราะห์โผล่ออกมาจากใต้ขอบเสื้อผ้าของเธอที่ขาด, จัดแสดงการปรับปรุงทางไซเบอร์เนติกส์ที่มองเห็นได้ของเธอ. มือของเธอ, การผสมผสานระหว่างเนื้อมนุษย์และความแม่นยำทางกล, พักผ่อนบนตักของเธออย่างอ่อนโยน. ปลายนิ้ว, พร้อมกับอาร์เรย์เซ็นเซอร์, เปื้อนไปด้วยโคลนและฝน. เครือข่ายที่ซับซ้อน, รอยสักเรืองแสงเรืองแสงพาดผ่านแขนของเธอ, เผยให้เห็นความเชื่อมโยงของเธอกับอาณาจักรดิจิทัล. อยู่เคียงข้างเธอ, ซองหนังมีรูปลักษณ์เพรียวบาง, อาวุธปืนสีดำ, พื้นผิวโลหะมันลื่นด้วยน้ำฝน, บอกเป็นนัยถึงโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายที่เธอนำทาง. แม้จะมีความเปราะบางและความระส่ำระสาย, การปรากฏตัวของเธอในพลาซ่าเป็นเรื่องลึกลับ, ชวนให้นึกถึงความลึกลับในเมืองดิสโทเปียแห่งนี้ ที่ซึ่งมนุษย์และเครื่องจักรปะทะกันในการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอย่างต่อเนื่อง.
คำพรอมต์
คัดลอกคำพรอมต์
On a rainy night in the heart of a foggy, futuristic cyberpunk city, a young woman Jennifer connelly ( jenn1f1850) (sitting on the ground with her knees bent) in the middle of a sprawling plaza. Her appearance is a striking blend of human fragility and cybernetic augmentation, embodying the very essence of this dystopian world.
The raindrops cascade down from the dark, oppressive sky, leaving shimmering trails on her face. Her skin, porcelain-pale and streaked with rainwater, contrasts sharply with the exposed cybernetic implants that crisscross her body. Glistening metal and synthetic flesh merge seamlessly, revealing her status as a living machine.
Her eyes, enhanced with cybernetic optics, flicker with a hint of vulnerability beneath the damp strands of raven-black hair that cling to her face. The smudged makeup around her eyes, once carefully applied but now streaked by the rain, accentuates the turmoil etched across her countenance.
She wears a tattered, high-tech trench coat, its once lustrous black fabric now dulled by exposure to the elements. The coat clings to her form, the fabric adorned with faintly glowing circuitry patterns. Patches of synthetic skin peek out from beneath the torn edges of her clothing, showcasing her visible cybernetic enhancements.
Her hands, a fusion of human flesh and mechanical precision, rest gently on her lap. The fingertips, equipped with sensor arrays, are stained with mud and rain. A network of intricate, bioluminescent tattoos courses across her arms, revealing her connection to the digital realm.
At her side, a holster houses a sleek, black firearm, its metallic surface slick with rainwater, hinting at the perilous world she navigates. Despite the vulnerability and disarray, her presence in the plaza is enigmatic, evoking a sense of mystery in this dystopian city where human and machine collide in a constant struggle for survival. <lora:DDRunnyMakeupMascara_v01:0.5> <lora:hairdetailer:0.8>
ข้อมูล
Checkpoint & LoRA
0 ความคิดเห็น
0
7
0